Swiat sennych marzen kryje w sobie niezliczone ilosci zagadek i odpowiedzi.
Mroczny zamek, zamieszkaly przez duchy, za ktorego oknami szaleje burza, zwiedzany z Przyjaciolmi... nie mogac znalezc wyjscia.
Biblioteka, pozerana przez płomienie ognia, bezcenne dzieła, ktorych juz nie mozna ocalić.
Zegnanie w lesie bliskiej osoby, na ktorej ciazy klatwa.
Wyprawa do Wodospadu, niepokoj o towarzyszy, przeczucie... trafione.
Pytania Przyjaciolki przy podgrzewaniu posiłku.
Spotkanie w Parku Dusz, z Bliskimi, zwykla rozmowa...

Odpowiedzi.

"To przemijanie ma sens
Ma sens, ma sens, ma sens..."

Jak mogę wątpić!

"Nic w życiu przypadkiem się nie zdarza..."

Tak czasami patrzę na kobiety... i niektóre nie są jakieś niebiańsko piękne... a jednak obok nich stoją mężczyźni. I ci mężczyźni je kochają. I one też są szczęśliwe.
Może te dziewczyny nadrabiają urokiem osobistym, mądrością, otwartością, oryginalnością...
I trzymają się za ręce. I są ze sobą i Razem.
I zastanawiam się co jest ze mną nie tak?
Jestem aż tak beznadziejna...?
Tysiące myśli, tysiące pytań... odpowiedzi brak.
No nic... tak po prostu mi smutno...

„Nagle tak zimno zrobiło się w moim świecie bez Ciebie”

No, to jeszcze tu:
Jakby do kogoś jeszcze nie dotarła informacja, albo po prostu nie wiedział, to piszę.
Tak się złożyło, że niedługo są moje urodziny.
Więc, jeśli Ktoś chciałby je spędzić ze mną, to: 22 maja- Bazyl.
hmmm.... Ktoś chętny?

Kilka spotkań, by na nowo rozdrapac stare rany. Swiadomie czy nie? nie wazne. fakt pozostaje faktem. Kilka zdan. Trafionych prosto w serce duszy. Luzna rozmowa, o przeszlosci, o tym co dla kogo wazne, tyle. ale jednak cos sie zmienia! ja sie zmieniam... znow mysle inaczej, jeszcze inaczej, bardziej inaczej.
nie tarcza. gotowe rozwiazanie.
czy to nie za proste? ale jesli nie tak, to jak?
muzyka, wiatr, ksiazka... poplynely lzy...
tak trzeba.
Katharsis

kto zostanie do konca?

Gór mi mało
Słowa: Tom Borkowski
Muzyka: Wojciech Szymański

Drogi Mistrzu, Mistrzu mojej drogi
Mistrzu Jerzy i Mistrzu Wojciechu
Przez was w górach schodziłem nogi
Nie mogąc złapać oddechu

Gór, co stoją nigdy nie dogonię
Znikających punktów na mapie
Jakie miejsce nazwę swym domem
Jakim dotrę do niego szlakiem

Gór mi mało i trzeba mi więcej
Żeby przetrwać od zimy do zimy
Ktoś mnie skazał na wieczną wędrówkę
Po śladach, które sam zostawiłem

Góry, góry i ciągle mi nie dość
Skazanemu na gór dożywocie
Świat na dobre mi zbieszczadział
Szczyty wolnym mijają mnie krokiem

Pańscy święci, święci bezpańscy
Święty Jerzy, Mikołaju, Michale
Starodawni gór świętych mieszkańcy
Imię wasze pieśniami wychwalam

Gór, co stoją nigdy nie dogonię
Znikających punktów na mapie
I chaty, by nazwać ją swym domem
Do której żaden szlak by nie trafił

Gór mi mało i trzeba mi więcej...



myśle....

to źle?